[:nl]
Mijn Cantus ex Corde Door: Ed Driever
Tilburg, 23 augustus 2012
Zelfs op mijn vakantieadres in Zuid-Frankrijk, waar uitrusten, nietsdoen, zon en een zuchtje Mistral de mensheid bezighouden, dwalen mijn gedachten af naar Cantus ex Corde. Ver weg nu, in kilometers dan,
maar er is een tijd geweest dat de roemruchte zangers
weliswaar ‘om de hoek’, maar onbereikbaar waren.
In 1984 woonde ik nog in Heythuysen en maakte daar kennis met Ton Thissen, die –wat een eer!- in ons dorpskoor een solo kwam zingen, het befaamde O Isis und Osiris uit de Zauberflöte. Later, bij een van mijn eerste zanglessen van TT hebben we er nog om gelachen; ik zong het basgevalletje een octaaf lager dan dat Mozart bedoeld had. Dat was Tons onderliggende missie: zangers vinden voor het op te richten Slavisch-Byzantijnse koor in Simpelveld. Een paar maanden later beleefde ik mijn eerste koorrepetitie. Ik wilde niets anders meer dan zingen. Mijn ‘interessante’ baan was onbelangrijk geworden. Kreeg mijn baas toch gelijk! Die vroeg op mijn eerste werkdag wat ik eigenlijk kwam doen….. “Je moet gaan zingen man!”
Hoe ironisch! Door diezelfde werkzaamheden moest ik in 1992 verhuizen. In het begin liep ik in Dordrecht, mijn nieuwe onbegrepen woonplaats, met mijn ziel onder de arm. Ik kon of wilde geen compensatie vinden voor de zang-euforie van Simpelveld. Maar alles slijt en ik ben optimistisch van aard. De stiekem gekopieerde muziekstukken en ‘de badkamer’ verzachtten de pijn.
In 2002 verhuisde ik naar Tilburg. Niet voor mijn werk deze keer, want ik was net voor mijzelf begonnen en deed veel werk thuis. Ik ging samenwonen met mijn vriendin. Niets ontgaat Peggy en zij heeft aan een half woord genoeg. Bovendien onthoudt zij alles. “Als je je hand er niet voor omdraait om in een dag naar Zuid-Frankrijk te rijden, wat stelt dan de afstand Tilburg – Simpelveld voor? En trouwens, de A2 rond Eindhoven is klaar, scheelt je twintig minuten!”
Het weerzien in februari 2012 was een feest. En niet alleen voor de zangers die ik kende van wel eer. Zelfs de voor mij nieuwe dirigent, Pierre Willems, leek te zeggen dat het toch wel lang geduurd had, maar dat geduld een schone zaak is.
Ik rijd iedere vrijdagavond zingend naar het Limburgse land.Het is maar een uur en tien minuten als Roda niet voetbalt.
Ed Driever.[:]